Gelukkig zat het weer mee. Waar de enorme plassen water die op Rik lagen vandaan kwamen, mag Joost dan ook weten. Hij wel. Wij waren allang gelukkig met het feit dat we onze shirts niet hoefden te wassen aangezien deze tijdens de wedstrijd  al lekker doorgespoeld werden. Net als de rest van onze kleren overigens. Onvoorstelbaar dat er maar een handjevol wedstrijden zijn doorgegaan op deze prachtige dag. Waarschijnlijk wilden de wedsex zoveel mogelijk aandacht richten op onze wedstrijd, zonder teveel afleiding van andere uitslagen. Dat zou een logische verklaring zijn.

Ter zake, de wedstrijd. Groninger Boys Da1 thuis, altijd gewelddadig. Maar niet lastig. Met vier nieuwe aanwinsten en twee met zorg uitgekozen leenspelers hebben we de tegenpartij volledig gek gemaakt. Ze hebben totaal geen kans gekregen om door onze ijzersterke verdediging heen te breken om iets wat op voetbal leek uit te voeren. Oké, twee keer dan. Wij daarentegen hebben kans na kans gecreëerd en met succes. Als een malle gingen we. Op zich is het ook allemaal niet zo verrassend. We hadden al één keer samen getraind en waren direct enorm op elkaar ingespeeld. We hadden er té veel zin in en niemand was zenuwachtig. We voelden ons vitaal, ongelooflijk bij de pinken en energiek als altijd. Deze eigenschappen hebben verse vruchten afgeworpen aangezien wij de uiteindelijke uitslag als louter positief kunnen beschouwen. We hebben gewonnen met 8-2! (En dat heeft totaal niks te maken met 82). Briljante uitslag in principe. Jammer dat de gasjes van 15 het hebben gepresteerd om net één goaltje meer binnen te trappen. Maar dat mag de pret niet drukken; dames 6 is extreem gelukkig!

Ik mag Rik wel! De groeten, Sietske