Na een flinke fietstocht richting hoogkerk begon dames 6 aan een spannende wedstrijd in Hoogkerk. Met 11 spelers in het veld en 4 aan de kant begonnen we ook met een sterke selectie. En dit kwam dan ook naar voren in het spelbeeld van de eerste helft! Wat een kansen, het was moeilijk te geloven dat de stand bij rust nog altijd 0-0 was, met minstens twee open doelkansen, waarvan er 1 op de paal vloog! Het elftal was ook enigszins verzwakt, na een gemene tekkel viel Marina ter aarde en land daarbij erg ongelukkig op haar arm, wat er voor zorgde dat zij samen met Laura - die zich solidair opofferde - naar het ziekenhuis moest (gelukkig is hij niet gebroken, die arm)

Toch begon dames zes - met de kansen uit de eerste helft in gedachten - hoopvol aan de tweede helft. Toch bleek al snel dat we een groot deel van onze krachten in de eerste helft reeds hadden verspild. We kwamen met moeite van onze eigen helft af, en de ballen vlogen om ons de oren. Ik moet zeggen dat ik vanaf de zijlijn al vrij blij was met een gelijkspel... MAAR... Enkele seconden nadat de scheids aangaf dat het nog 1 minuut spelen was kwam er een vrije bal voor dames 6, in de buurt van het strafschopgebied! "Laatste kans" werd er geschreeuwd. De vrije bal ging niet het doel in, maar werd slecht weggewerkt door de tegenpartij, via wat gefrummel achterin wist margreet de bal te bemachtigen, en die schoot hem er gewoon in! In de laatste minuut nog 1-0, een verschrikkelijk duitse aangelegenheid, maar wel een overwinning!